The doll is named as ‘Chekkutty’, could be the short form of ‘Chendamangalam Kutty. (kutty in Malayalam means child) or ‘Cherine athijeevicha kutty’ means the ‘child who survived the mud’.

During the floods, handloom sarees worth lakhs were damaged. Normally the damaged cloths would be burned, as the stains would not be fixed by washing. At this point of time the volunteers come forward with the idea of making dolls out of the stained cloths and give the earning back to the weavers.

The tagline for the promotion of Chekkutty is ‘Weaving together Kerala’ with the aim of providing as much help as possible to the weavers of Chendamangalam to alleviate their losses.

(Source: Google).

Life of a Half-month girl


Half month happy.

Half month depressed

Half month vibrant.

Half month silent.

Half month free of cramps.

Half month full of cramps.

Half month sit with full energy

Half month sit with back pain

Half month walk like a queen

Half month walk like a patient.

I dont know when will I be able to live a happy full month!!!!!!!!


വരുന്ന അഴ്ച്ച പിറന്നാൾ ആണ്. കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി.കവിളുകളിൽ ചുളുവുകൾ ചിത്രംവരച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. കണ്ണുകൾ താഴ്ന്നു പോയിരിക്കുന്നു… അങ്ങിങ്ങായി വിണ്ടും ചിത്രപണികൾ പുരോഗമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു…. മുടിയിഴകൾ വെളുത്തു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു… വെറുതെ പഴയ ഡയറി ഒന്നു പൊടി തട്ടിയെടുത്തു. അക്ഷരങ്ങളായി സുക്ഷിച്ചു വെച്ച കുറേ ഓർമ്മകൾ….. സൗഹൃദങ്ങൾ… കൂട്ടുക്കാർ. പിന്നെ..നിർവച്ചിക്കാൻ… കഴിയാത്ത കുറേ കലർപ്പില്ലാത്ത ബന്ധങ്ങളും…. മനോഹരമായ എത്രയോ…. ഓർമ്മകൾ…. ഇനിം.. ഈ ജിവിതത്തിൽ ബാക്കിയുള്ളത്.. കുറച്ചു ശേഷിപ്പുക്കൾ മാത്രം… ഓർമ്മകളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ.. കുറച്ചു അവശേഷിപ്പുകൾ….


സംശയത്തിന്റെ കണ്ണുകൾ.

തുറിച്ചുനോട്ടത്തിന്റെ കണ്ണുകൾ .

പുച്ഛത്തിന്റെ കണ്ണുകൾ.

അസൂയയുടെ കണ്ണുകൾ.

നീ ജയിക്കിലെന്നു വിളിച്ചോതുന്ന കണ്ണുകൾ .

ഒരുനാൾ ഉയരങ്ങൾ കീഴടക്കുമ്പോൾ

വരുമീ കണ്ണുകളുടെ പഥനം .

ആ നാളിനായി കാത്തിരുന്നീടാം.

The Displaced.

They were so cute having black and white feathers and a red crown around their heads. I don’t know what kind of bird it is. Their loud sweet voice pierce into one’s ears that one cannot sleep after 5 in the morning.

A great litchi tree in our courtyard which leaned towards the road with umpteen number of branches gave them shelter. They were living there for more than 1 year. But they bid goodbye this weekend as the branches were cut down as it put weight on the electric lines.

I couldn’t say not to cut them for the reason that if its not done now, it wil cause many other risks in the future. So the branches were put into fire. The nest too went up in smoke. When i came out of my house ignorant of all these chaos, I happened to see the unfortunate ones. They were flying here and there,coming in and out of the sit out area of my house. They flew away searching someother shelter. I couldn’t do anything then other than sympathize.

Blog at

Up ↑